the wimpy kid

Put Your Paws Up

2012-05-22T03:26:00.000+08:00

Never did I ever think I would go to a Lady Gaga concert. I've always thought she's an awesome performer and has very catchy (and controversial) songs but I wouldn't spend so much money for her, to be honest. And it's one of those events that would easily give away your sexuality unless your posing as someone's ever supportive boyfriend.

So hear ye hear ye. The stars have aligned. 8 hours before the concert, a girl friend scored patron seats and "forced" me to go with her. She had to convince me for 30 minutes over the phone before I finally agreed. Kunwari ayaw ko pa. LOL.

And so it began.

Act 1 was very very strange for me. I didn't know any of the songs but i suppose this is the setlist for The Born This Way Ball. she made her entrance riding a black unicorn all covered with black clothing and head gear. Jeez i don't even know what that was called so I just randomly labeled it as "head gear" lol. She really appeared to be a Satanist on this one. I kid. HAHA. It was all kind of creepy and haunting and scary.

The sound system was kinda "basag", I don't know if it was MOA's Arena's fault or if it was really meant to be that way. But I knew at that point that I would probably go home with tremendous hearing loss.

She then went on to sing Born This Way --- which is the global anthem of the LGBT community. I wonder what the 22-man team appointed by the city government to observe thought of Lady Gaga coming out of a giant vagina for the intro of BTW. Although it looked like a roasted chicken or turkey, hmm... Hard to tell. LOL. Oh by the way, at this point, may I award Best in Santol to all the male dancers. They were wearing nothing but tight underwear. I had my eyes particularly glued on Mark Kanemura. He was that guy in So You Think You Can Dance who did the epic Bleeding Love perf. Kahit wala na si Lady Gaga, pwede na. Bawing bawi na. HAHAHA.

Skip skip skip. More unfamiliar could-be-blasphemous-if-taken-literally songs.

Bad Romance, as much as I would like to really sing along and put my paws up, I couldn't. I had to act like I was not interested at all. I know, I know. Ka-level ko ang hypocrisy of some people. haha. Whatevs. Gaga was then grabbed and dragged by two men and took her to the top of the castle or church or whatever the set was called and sang the infamous Judas Juda-ah-as. I think it was before this that she said "I am not a creature of your government, Manila". Everyone screamed in agreement. Such a badass. I don't know which part was it when she said, "I don't give a fuck" and asked the audience, "Do you give a fuck?" I soooo wanted to scream, "NO!" but, again, I couldn't. lol.

Act 2 was my most favorite part because these are the songs that I really really like. Just Dance, Love Game, Telephone. I find her weird these days, too eccentric for my taste. Too arts-y, too bold. Although, I still have mad respect for her as an artist. Anyway, of all the songs tonight, pinakamaraming sumabay sa Telephone? I may be wrong though.

Act 3 I'm not familiar with most songs except for You and I and Hair. She got really emotional while singing Hair. She knew all about the protest and said it does not bother her but said someone has to stand up for who they are or something like that. I know I missed some things in between those lines but this moment was really touching.

Act 4 she sang Alejandro, Americano, Poker Face and Paparazzi. She had this meat costume again. Hello PETA. Alejandro and the mahiwagang bukol ni Mark Kanemura punyeta nakaka-distract. And I think she had gun-boobs for Paparazzi which I expected to shoot but it didn't. bummer.

END!

(Why didn't she sing Boys Boys Boys? So sad.)

Encore was Edge of Glory and Marry the Night.

I must say, Lady Gaga is such a passionate artist and there's really hard work in all of the songs that she put out. Some pinoy acts are bothered by these international acts who perform in the country saying they take away a lot from OPM artists but I hope they realize how much passion these artists have unlike some pinoy singers na kanta lang for the sake na kumanta. Puro revivals pa. I sincerely hope that we'll get to have that kind of passion with our local mainstream artists too.
And for those protesting, I have good news for you! I did not turn into a devil or a monster or an atheist. It was just a concert I enjoyed watching. Let us please put our efforts to more pressing issues rather than this.

Low-res photos below.

Giant Vagina

Huling Sayaw

2012-03-21T14:00:00.003+08:00

Ito na ang ating huling sandali
Di na tayo magkakamali
Kasi wala nang bukas, sulitin natin ito na ang wakas
Kailangan na yata nating umuwi

Hawakan mo aking kamay
Bago tayo maghiwalay
Lahat lahat ibibigay, lahat lahat

Paalam sa ating huling sayaw
May dulo pala ang langit
Kaya't sabay tayong bibitaw
Sa ating huling sayaw

Di namalayan na malalim na ang gabi (malalim na ang gabi)
Pero ayoko sanang magmadali (wag kang magmadali)
Kay tamis, kay sarap
Ngunit ito na ang huli
Kailangan na yata nating umuwi

Hawakan mo aking kamay
Bago tayo maghiwalay
Lahat lahat ibibigay, lahat lahat

Paalam sa ating huling sayaw
May dulo pala ang langit
Kaya't sabay tayong bibitaw
Sa ating huling sayaw

Paalam sa ating huling sayaw (paalam na sa ating... huling sayaw)
May dulo pala ang langit
Kaya't sabay tayong bibitaw
Sa ating huling sayaw

Paalam sa ating huling sayaw
May dulo pala ang langit
Kaya't sabay tayong bibitaw
Sa ating huling sayaw

Sporty ka ba, bro?

2012-03-19T06:18:00.000+08:00

Oh ano? Sporty ka ba tsong?

Lakas maka-straight di ba? HAHA.

Masaya sana kung meron akong sport na nilalaro talaga na karir na karir. Ang dami naman talagang health benefits ang paglalaro ng sports kaya sana magkaroon ako ng friends na mahila ako sa mga ganyang eksena.

Karamihan sa pamilya ko ay mahilig sa sports. At kahit ang mga tito at tita ko ay mga varsity players nung kabataan nila. Kahit ako din naman, medyo may potential noon....... sa VOLLEYBALL.

Ikina-out ko naman kung itinuloy ko ang sport na yan. Hahaha. Merong social stigma na ang larong volleyball ay "malambot" kumpara sa basketball. Di makakailang maraming beki talaga ang naglalaro ng volleyball. Merong straight for sure, pero antehhhh aminin, madaming beki talaga. Hahahaha.

Medyo pakak ang performance ko sa volleyball nung high school at isa ako sa mga miyembro ng class volleyball team namin pag sportsfest. Infairness mga straight naman mga kasama ko so parang di ako na-awkwardan. At, may excuse ako na maglaro with all my heart dahil part talaga ang volleyball sa PE namin.

Nalinya din ako dati sa track and field. Oo, run run for my life and for the world ang ganap. Sumali pa ako sa Standing Long Jump and Running Long Jump events. Hindi ko naman alam na may mga lahing aswang pala mga kalaban ko. Nagmukha akong grade 1 sa inabot ng long jump ko. Haha. Dahil nga wala naman akong training, effort talaga.

Nung bata ako, kalaro ko yung tito kong halos ka-age ko lang sa kunwa-kunwariang basketball sa garahe namin. Wala naman kasing ring kaya kunwari lang. Keri naman pero ang awkward ng stance and footwork ko talaga. Wala kaming chemistry ng basketball. Alam mo yung feeling na inis na inis ka dahil sa lahat ng PE classes from high school to college may basketball. Haha. Kung shoot shoot lang, ay, 'day, go large na! Medyo above average ako sa basketball shoot out. LOL.

Fast forward to 4 years ago, I think I found the perfect sport for me. Nag-eenjoy talaga ko pag naglalaro ako ng Ultimate (Frisbee). Yes, ito yung sport ni Derek Ramsay. Ang nagintroduce sa akin dito ay yung officemates ko sa first job ko. Ang sarap laruin kasi sa isang buong soccer field kayo naglalaro at gusto ko yung putik putik sa field. LOL. Kaya lang since nagresign ako doon, hindi nako nakalaro ulit. :( Kinalawang na ang backhand at forehand. Sana makalaro ako ulit kasi sobrang saya..

Ang point ng blog post na ito ay para sabihing, hindi naman ako lampa. HAHAHA. Kelangan ko lang ng exfowshur. lol.

Ikaw? Ano sport mo? :)

Lego House

2012-03-12T17:51:00.002+08:00

I saw this music video on MTV a couple of weeks back and loved it ever since. Don't be fooled by Rupert Grint (of the Harry Potter film series). He's not actually the one who sang this but Ed Sheeran. Hehe. Enjoooy!

Friends, kinukunsinte ako ni Mugen sa aking frustrations kaya eto ulit ang isa pang cover. HAHAHA.

The Fuerza Bruta Experience

2012-03-02T05:38:00.000+08:00

This has got to be one of the most unique shows I've ever been to. Well, hindi naman ako pala-nood ng mga theatrical shows pero when I first read about this, I got interested. I so badly wanted to watch Varekai when Cirque du Soleil was here last year at kala ko isa na naman ito sa mga mapapalampas ko dahil wala akong kasama AT mahal ang ticket. haha. Pero dahil may nagyaya sa aking gelay, eh hindi na ako tumanggi. Oo, ako na ang nakipagdate sa pechay. Vegetarian ako last night. Haha.

Attendance check muna... Heart Evangelista - check. Daniel Matsunaga - check. Divine Lee - check. Victor Basa - check. Teresa Herrera of Project Runway - check. James Younghusband - check. Al Galang (the yoga instructor being linked to vicky belo) - check.

Sushaaaaaal. Tinry kong tumabi sa kanila, hindi bagay. Baklitang hampaslupa. Hahaha. Pero tulala ako kay Heart. From now on, sya na ang patron saint of sophistication. Gow!

The ticket came with two complimentary cocktail drinks. Guests were led to specific tables at the lounge while waiting for the show to start. We arrived thirty minutes earlier so our drinks were served right away. Sa kakadaldal namin, malapit na pala magumpisa. Bilang pagmamadali, nagbottoms up kami sa isang glass nung cocktail. Si gelay ay nahilo nang major. Haha. Maya maya pa ay nagannounce na na magsstart. Papasok ka sa isang malaking area surrounded by black curtains.

What makes it unique is that the audience is involved in the show. You dance with them and go crazy with them. It starts with a guy on a treadmill-like platform walking and walking and walking and then he starts running and gets shot by a gun...

I don't wanna spoil everything so eto na lang ang pictures:

Eto si Mars Heart nasa harap namin...

It was an awesome show! But I think it would be more awesome kung marami kami and medyo nakainom na. The crowd was kinda bleh. Kahit ako mejo nahihiya kasi parang walang tama ng alcohol. Haha. Kelangan game lahat sumayaw and mag partey partey para mas masaya.

At the end of the show, some people were asked to join the cast sa isang side nung area/hall, tapos all of a sudden may shower pala. Basang basa ang mga tao habang umiindak sa saliw ng musikang pang-adik adik. Chos!

That's all, folks! Gow watch Fuerza Bruta at the Manila Hotel. Ayan, free promo.

Self-Indulgence

2012-02-02T22:59:00.000+08:00

Ang kapaaaaaaaaaaaaaal!!! Hahaha.

Friends, di po ako tumutula ah. Tinatry ko pong kumanta. Talaga naman.

*kape* *kape*

Bingo

2012-01-17T07:47:00.001+08:00

I'm not talking about the game and definitely not the farmer's dog.

Ibig ko sabihin konti na lang, bi-bingo na talaga ko sa trabaho. Ewan ko ba. Simula 2010 napakawalang kwenta ko nang empleyado. Akala ko nung una baka na-burn out lang ako at mejo napaaga lang ang quarter-life crisis ko. Pero dalawang taon na ang nakalipas slacker pa rin ako. Ayheyreeeet.

Nung 2010, I was the key person sa first-ever Russia project ng company. It was only supposed to be 3 months long which started March. Guess what? Natapos ng December. hahaha. Lakas maka-red alert sa mga bossing di ba? Grabe ang nangyaring escalation simula sa AVP to VP to CEO. Pero it was not entirely my fault, infairness to me. May pa lang sinasabi ko na sa boss ko na wag na ako ang team lead kasi parang feeling ko wala talaga ko sa mood. Oo ako na ang may mood swings sa corporate setting. Kapal ng mukha. LOL. Bandang June, sabi ko, sir masyado na pong nakakahiya sobrang delayed na, magreresign na lang po ako. Sabi ng boss ko, wala na too late na nandito na tayo eh. Sabi ko, so ano, sabay sabay na tayo magpakamatay sa project? Hahahaha joke lang. Di ko na yun sinabi. Yung boss ko parang di rin magaling dumiskarte eh. Commit ng commit sa Russia para ma-please eh napaka-absurd ng deadlines at deliverables. Ano kami makina? Tse. Nasabon ako ng mga 39 times grabe.

Modesty aside, hindi ako pinayagan magresign that time kasi they knew how good I was the previous years. At 22, I was already leading a team and I was some high-ranking manager's protege. O asan ang modesty aside dun? Makayabang naman ako di ba? Haha. O eh hayaan nyo na, tapos na ang masasayang araw ko. Hahahah. Pakyu. Ayun, downhill na ang gulong ko.

Lashir, nagresign na ako doon, sabi ko magpapahinga muna ako sa very toxic corporate world. I took this contractual job. Eto na nga yung Canada-based company na work-from-home set up. Pahinga na to dahil napaka-relaxed lang ng atmosphere. One year contract. Yung trabaho dapat madali lang eh kaso nagsaslack na naman ako. Simple tasks hindi magawa on time at maayos. Ewan ko ba nahihirapan ako magfocus. Most of all, hirap ako magsimula sa isang task. Parang blangko utak ko where to start. When I was in Toronto, my cousin shared that she meditates everyday. It keeps her focused daw. Hmmm.

Yung boss ko halatang nadidisappoint sya with me every time na magfifail ako na makapagdeliver. Kahit ako nafufrustrate na. I'm not sure kung marerenew ang contract ko after this. I'm prepared naman na kung hindi na nila irenew, nagiisip nako ng plans as early as now.

Unlike my previous employer, they know that I have the potential that's why they really didn't want me to go but dito sa bagong company, baka nagaalangan na sila dahil sa performance ko. Meron pa ako 4 months to do better.

Having said all this, I can say that I'm such a lucky bastard. All windows of opportunities have opened for me. They were all mine for the taking. I never had any moment that I have to beg for a job. Or wait in line for a job application. I was never turned down by a company. Never bummed. Everything fell into my lap. But here I am wasting it. This I know will be true: Someday reality will slap me in the face and my luck will eventually run out.

No, this is not self-pity. This is a realization. For now, I just to have to do better.

And I'm thankful I'm still blessed.

random facts: travel

2012-01-12T10:14:00.000+08:00

alam mo yung gusto mong gumala kung saan saan pero ayaw mong mapagod? ako lang ba yun? hahaha. pano ba gagawin na hindi ka mapagod sa isang travel? parang lahat ng gala ko eh ubusan ng calories. maunang humandusay, taya. ganon.

ganun talaga siguro kapag nagtitipid. hmmm sulat ko nga sa bucket list ko ang magtravel with style... sounds so mayaman! yung tipong parelax relax, walang pakialam sa budget, pinangtitissue lang ang pera. ganoooon! speaking of bucket list, karamihan ng mga nilista ko dito years ago ay mga lugar na gusto ko puntahan. sana mas marami pa akong mapuntahan. :D

Paris

may mga bagay na sinasabi silang "overrated" pero this city really lived up to what it's known for --- one of the best tourist destination. from the airport nagbus kami to the city, at pinakinggan ko lang ang nasa radyo na nagfefrench, in love talaga ko sa language na yan. ang sarap sa tenga! hehe. basta ang ganda talagaaaaaaa! kaya lang isang araw lang kami dito. sabado. linggo ng umaga alis na rin agad. maganda magstay dito ng at least 3 days sana. kaya pagtapos nung samin nangako ako na hinding hindi na magbabackpacking trip na madalian. ngunit naulit na naman ito sa...

Rome, Vatican

ang dumi lang. hahahahaha. tapos mejo may pa-epek ang mga kili kili nila. hindi maganda. ang epek eh talaga namang pasabog sa ilong. tumatambay eh. syet. pero nung nasa city center na talaga, um-ok ok na at malinis na kasi tourist destination din so kelangan #meynteyn clean and green paproject ni mayor. haha. lakas maka mythology ang aura ng lugar. pinaka magandang puntahan dito ang mga ruins ruins at ang pantheon. pati yung mga fountain fountain kung saan wag na wag mong tatangkaing gamitin ang iyong kamay dahil ang katabi mo ay nakasawsaw ang paa. yun na! hahahaha. buset. at lastly, maganda ang view ng dusk sa may vatican. ganda ng mood. pang patron saint. gow.

Madrid, Toledo, Barcelona

feeling ko maraming malilibog dito talaga. hahahaha. may porn kaya sa cable channel nila! pero hindi ko yun pinanood kasi i feel like i'm not ready for it. NOT READY FOR IT??? hahaha. sa spain in general, maganda puntahan ang plaza mayor nila kasi maraming ganap. mga taong nakastatwa tas gagalaw pag bibigyan mo ng pera. may mga nagpipinta. maraming restos and shops at kung ano ano pa. toledo is like a castle city dahil most structures nila ay mga sinauna pang castles talaga. nag-expect ako na makakita ng mga guardia sibil at mga prayle upang makapaghigante ako para sa bansa pero di ako pinalad. (oa? di makamove on? haha.) walang sinabi ang bulubundukin ng sierra madre sa mistulang bulubunduking mga daan. up down up down. nakakastress. haha.

tama na sa europe at dumako tayo sa chinaaaaa!

Hong Kong

gusto ko ang pagkahaggard ng lugar. kaya lang medyo naaalarm ako sa pananalita talaga nila. parang lagi silang may poot sa dibdib. galit. hinanakit. hinagpis. ganooon! wala sa diksyonaryo nila ang salitang soft-spoken. ang pinakaenjoy talaga gawin dito ay... shopping! boring ang HK trip kung hindi kayo magshoshopping. bagsak presyo mga ate at kuya. bili na bili na bili naaaaa!!! wag nyo palang palampasin ang cable car ride sa ngong ping. sulit sya kasi matagal tagal din ang buong ride. yung tram sa the peak, sa gabi nyo gawin kasi makikita nyo yung city lights. yung symphony of lights meron pa ba non? dapat sa gabi nyo gawin syempre. hello. tsaka naisip ko perfect na christmas gifts yung mga perfume samplers na nasa maliliit na bote. pangmaramihan. hehe. ang ocean park ilaan nyo sa pang-isang araw para di kayo nagmamadali. ang disneyland din. stay kayo dun until gabi para sa fireworks. mas maganda kung mga 4 days kayo dito para di kayo nagmamadali at mejo relaxed ang itinerary nyo.

at yaman din lamang na nasa hong kong na kayo aba eh, isang kick-ball-change lang, kayo ay nasa...

Macau

na! ang langit para sa mga sugarol. haha. wala masyadong ganap kung walang kaching kaching $$$! haha. ang ginawa namin dito eh nakikisakay kami sa mga hotel shuttle service na nasa fisherman's wharf. hahaha. libre lang yun mga ate at kuya! at di sila gaano kastrict kung guest ba nila ang sumakay or hindi. hehe. kelangan mo lang alamin ang mga location ng mga hotels don at tignan mo kung malapit yung mga yun sa mga pupuntahan nyong lugar. :D bisitahin nyo syempre yung ruins of st paul's, temple, macau tower --- pwede kayo magbungee jumping don. try nyo walang tali. hahahaha. biro lang. yung venetian hotel pwede kayo don mag gondola ride. pinoy ang tiga-sagwan ng gondola! shur na! hahahaha. kung pipili kayo ng isa lang na pagcacasino-han, dito na kayo. sulit na rin sa view. pwede na tong Macau for an overnight. kahit day trip lang.

Ottawa, Toronto, Montreal, Niagara Falls

lipad sa ibang kontinente. pers taym kong makatuntong sa isang english speaking kanchri. Nakakapanatag ng loob. Pahinga muna ang sign language skills at inglising epek ang eksena dito. sa ottawa meron silang light show sa may parliament hill na soooooooooooobrang ganda tuwing june ata hanggang september. pinapakita ang history ng canada. nakakainspire. eto lang ang worth visiting. haha. sa montreal naman pwede nang day trip lang. puro kainan at souvenir shops. meron silang parang isang strip na cobblestones ang daanan. ganda. french ang main na salita dito. sa toronto naman, meron silang package na 5 passes sa mga tourist destinations nila sa city, pwedeng yun na rin yung kunin nyo. maganda din kung maabutan nyo yung toronto film festival mga october kasi pagala gala ang mga hollywood stars sa toronto. sushaaaaal! ang niagara falls naman ay malapit lang sa toronto. kahit isang araw kaya nang ikutin to. casino ka na rin pag marami kang pera. haha.

ayun lang. nasa bucket list ko pa ang talagang seryosohang eurotrip. two of my closest friends na magbf-gf nag 12-country euro trip nung october. ang saya lang. dun na rin sya nagpropose. eeeee! napakaromantic syet. oh well... di naman masama mangarap di ba? hahaha. malay natin makapagipon. :D

PS: Maganda din po ang ating bansa kaya't kung may pagkakataon tayong lakbayin ang Pilipinas, tara na byahe tayo! naaaaks. Sightseeing? It's more fun in the Philippines! sure na!

credit goes to the original owner

kung ano ano lang #6

2012-01-08T02:00:00.000+08:00

naway magdulot ng aral ang blog post na ito sa lahat.

wag na wag nyong sasadyain ang maling pagpronounce ng mga salita. baka sa susunod eh madulas kayo at yun ang masabi nyo.

naging kaugalian na sa aming tahanan ang pagpupuna sa pronounciation ng bawat isa. lakas ng trip. kaya naman mas ligtas na magtagalog. hehe. at kung magiingles man, pinipilit naman namin maliin yun magpipinsan.

"kuya kuya, may kaklase ako sabi nya kanina, 'our titcher (teacher) ...'"

"kuya kuya, may napanood ako sa youtube sabi nya, 'my eyelushes (eyelashes) are real'"

"the brunches (branches) of the christmas tree"

ito ang ilan sa mga notable notes (NOTES? lol) na tumatak sa amin. di naman namin pinagtatawanan yung tao kundi yung pronunciation lang. kaya imbis na yung tama yung ginagamit namin, kami kami din ang nagtitrip na maliin ang pronunciation.

"Gahd, you have to staddy (study) for your exams!"

"kuya, i'm dan (done) already. pls live (leave) me alone!"

ganyan ang usapan namin. adik. hahahahahaha.

pero kanina sa isang seryosong usapan over dinner. ganito ang eksena:

Me to tita: "natapos mo yung DTI registration online?"
Tita: "hindi eh. di namin alam yung ibang info."
Cousin: "kuya walang Next button sa form"
Me: "baka kelangan complet .... kompleto ang info?"
---insert laughters at the dinner table---
Cousin: "oh my gosh kuya, you should stop mispronouncing words on purpose!"
Me: "kumpleto kaya sinabi ko" (DENY DENY DENY!!!)

ayun wala lang. walang kwenta tong blog post ko. natawa lang talaga ko kanina.

GOOD EV-NING hahahaha. joke.

Pagbalik Tanaw sa Taong Nagdaan

2012-01-03T00:30:00.000+08:00

Sabi ko taon ko ang 2011. Kasi year of the rabbit talaga ako. Ni-claim ko talaga yun nung simula ng taon. Walang ka-abog abog. Ako na. Disisit!

Sa aking pagbabalik tanaw, indeed, (kung maka-indeed naman ako lol) ang ganda nga talaga ng taon para sakin. Syempre may mga malulungkot na mga pangyayari pero marami namang magandang kapalit.

Sabi ko rin, ang 2011 ay magiging self-improvement year ko. Beautification project. Wow? Parang project ni mayor. Clean and Green ganyan. Hahaha. Dahil beautification year 'to, indeed, parang wala namang nangyari? (Pero may indeed pa rin talaga? lol. magamit lang) Dahil dyan, carry over yang project na yan sa 2012. I'll name it as the Gow, Grow, Glow project! PAAAAK!

Career-wise, medyo foundation year ko lashir. Because I had lots of foundate... founded... find... kasi marami ako napundar na gamit. Hahahaha. (Pa-epek lang yang tatanga-tangahan ha, pangit na nga, bobo pa? No way. Hello.) Actually wala syang konek sa career. Yung naidulot lang ng career. haha. Pero seriously, sa wakas at nakaalis na rin ako doon sa pinagtatrabahuan ko sa makati na ubod ng stressful. Lakas maka-eyebags at alopecia. Hindi ko din intention sana na ituloy pa ang ganitong direksyon sa career kaso mukhang maganda naman ang opportunities in the future, so kinuha ko na.

After 2 years, nakatravel ulit ako outside the country. Nasilayan ko ang ganda ng Canada at first time ko sa isang English-speaking country. Walang lang, masabi lang. haha. Kung may opportunity talaga, gustong gusto ko magtravel kaya thankful ako na may isa na naman akong bansang napuntahan.

Nakakalungkot lang that my Daddy (lolo) passed away nung November. I had to cut my Canada trip short para makauwi at makasama si Daddy na at that time eh terminally ill na. For 2 years, he was doing okay after ma-diagnose with liver cancer. Pero in a matter of weeks, mabilis na nagdeteriorate ang katawan nya at nagsuccumb na sya to cancer. As I am typing this now, namimiss ko na naman sya and there are moments na di pa rin ako makapaniwala that he's gone. Para sa akin he is my father. Unimaginable ang pagka-strict ni Daddy nung high school ako. He was authoritative. Pero nung tumuntong nako ng college at gumraduate, nakita ko na kahit papano ay proud sya sakin. It never fails to melt my heart if I hear him say, "Mag-ingat ka dyan apo ha? Wag mo papabayaan ang health mo. Always pray." I love you so much Dad and I miss you!

Daddy's passing paved the way for us to get closer as a family. I'm happy that my year ended with precious moments with them. Although we are all miles apart, I know that some time somewhere magkikita kita din ulit kami. :)

I have nothing else to ask for this 2012 and neither do I have any New Year's resolution. I've learned to accept things as they come. Sure, shit happens but so do good things! And I don't have to vow to change specific characteristics about myself, but I only promise to be a better person every day.

So I say YES to optimism for 2012!

and of course the Gow, Grow, Glow project. hahahaha.

Happy New Year all!

1

2011-10-15T15:16:00.001+08:00

I may not be good with words nor am I the best in expressing my feelings, so I made this very simple lyric video of my song for you today. I hope you'll like it Baaboo. :D

Thank you for everything that you've done for me in the past 12 months. I love you very much Baaboo ko! Happy 1st Anniversary! :)

PS: I wanted to sing this song but my voice can only take on Taylor Swift. Doing Brian McKnight is such a tall order. hahaha!

Stay Hungry, Stay Foolish

2011-10-06T10:59:00.000+08:00

Three years ago, I watched Steve Jobs' speech at Stanford University's commencement exercise on Youtube. It was a few months after I first gained a deeper knowledge of anything Apple. That speech was probably one of the most inspiring speeches that I have ever heard and for three years now, I may have somehow lived up to four life lessons that he shared.

In his speech, he told three stories in his life. First one is about connecting the dots. For sure, there have been countless times in our lives when we ask why do we do the things that we do? At one point, we get confused. We do things almost randomly. But I quote Steve on this,

...you can't connect the dots looking forward; you can only connect them looking backwards. So you have to trust that the dots will somehow connect in your future. You have to trust in something — your gut, destiny, life, karma, whatever. This approach has never let me down, and it has made all the difference in my life.

Second story that he shared was about love and loss. It's funny how he shared how he was fired from his own company. Ha ha. I didn't even know about this before and I found it rather amusing that this can actually happen. But regardless of how much of a failure he was back then and the public embarrassment that he had, he said he still loved what he did at Apple. That no matter how hard he hit the ground, he still loves what he does.

I think realizing what you love to do is one of the most important treasures that one could ever have in his lifetime. Ako hindi ko pa alam kung ano gusto ko gawin sa buhay. I have a job, but a job is just a job. What we need is a career. Kaya nga siguro may Filipino expression na, "kinarir mo talaga ha?", kasi it's like doing it with passion. Agree? Hehehe. So I am still on the lookout for something that I would love to do. I will let all things take its course and maybe someday I'll find it. :)

Sometimes life hits you in the head with a brick. Don't lose faith. I'm convinced that the only thing that kept me going was that I loved what I did. You've got to find what you love. And that is as true for your work as it is for your lovers. Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do. If you haven't found it yet, keep looking. Don't settle. As with all matters of the heart, you'll know when you find it. And, like any great relationship, it just gets better and better as the years roll on. So keep looking until you find it. Don't settle.

The third and last story was about death. He joked, if you live each day as if it were your last, someday, you'll most probably be right. He learned to ask himself that...

If today were the last day of my life, would I want to do what I am about to do today?" And whenever the answer has been "No" for too many days in a row, I know I need to change something.

That is soooooooo true! There is no point in doing something that you don't like to do at all. Life is so short to get stuck at something so useless! I have been in that situation and I'm happy that I got out of it already. When you feel like work, a relationship, or whatever situation you're into is sucking the life out of you, GET OUT! It's going to be liberating, I promise! :D

Those are three life lessons. The fourth one was taken from a publication back in the day and on its final issue, it had a farewell message that says, "Stay hungry, stay foolish". It's true. Great things come from utterly stupid ideas. Who knows di ba? Don't be afraid to take risks and take chances on following your gut. Don't be afraid to learn.

Today, the man behind that inspirational speech at Stanford passed away. I don't know if I just became such an Apple fanboy that I got terribly sad upon hearing the news. Or maybe because I was holding on to these life lessons for a long time and his passing came as a shock (I knew he had been fighting an illness, but it was still so sudden).

I remembered I was six years old when I first used a Macintosh. I didn't know what it was, I was just clicking away trying to do something visually entertaining while staring at the monitor. Fast forward to the 21st century, it's amazing how Mr. Jobs has revolutionized the world in so many ways. As a fan, I sincerely thank him for his genius.

Rest in peace, Steve.

Ohayou Isang Taon na Tayo!

2011-10-03T09:16:00.000+08:00

Mga ka-bloggers! Maraming salamat sa mga nagwelcome, nagtyagang magbasa, nagtyagang magcomment, nagwaldas ng panahon, at mga nag-abalang maging kaibigan ako dito sa blogosphere. Hehehe. Laswik talaga ang anniversary ng The Wimpy Kid blog pero natapat naman kasi na sobrang abala ako sa trabaho. Busy pa rin hanggang ngayon pero maglalaan ako ng panahon para makapagpost para sa blog anniversary ko. lol.

Two weeks ago, binasa ko ulit mga katarantaduhan na mga sinulat ko dito. Nakita ko ang evolution. Parang ganito:

Nagsimula ako parang mejo maangas pa. Dami kong kwento sa aking pagsisimula, nagpost pa ng random facts tungkol sa sarili. Taena, nakipaglandian kay Soltero at kay Pilyo hanggang maging miyembro na ng Engkanto. Natuto nang lumandi CHING! Marami akong nakilala hanggang sa marami na akong natutunan na mga salitang hindi normal sa atin. Hanggang sa mapansin ko na nalevel up na akey talaga sa kabekihan as in kabogera na ang lola nyo wit ko naimagine na keribels ko magispluk nang ganitey NKKLK! Anyare sakenchi? Anong ganap sa life kez? More more exposure na talaga ang nagetsing ko ditey sa alternate life kez. Chaaaaaaaararat Mr. Disco!

Gets? Hahaha. Subukan nyong basahin ang blog ko, mapapansin nyo ang evolution na yan. Pero ngayon mejo tamed muna ako. Alam nyo na, mahirap na masyado na akong in-character baka bigla akong madulas kasama ang mga straight tropa at makapagsabi ako ng "echuserang frog kaaaa!". Di ba? Dyahe naman. Hahaha!

Medyo nakakalungkot lang na parang hindi na masyadong "alive" ang circle of blogger friends ko. Tahimik na sina Soltero, Pilyo, Papa Marhk, Greatkid, Doc Ced, Iurico, Fox, si Papa Tagay na laging may pasabog hahaha, kahit si Nimmy ay di na rin everyday nakakapagupdate. =( Busy na, at kahit na din ako. Sana hindi magsawa si Miss Chuni mag-update para masaya pa rin ang blogosphere. hehehe.

Di man ako nakakapagcomment madalas sa mga blogs eh tinatry ko naman magbasa kahit paminsan minsan. Awwww, ang lungkot naman ng parteng 'to sa post ko na 'to. haha.

O sya sya, may trabaho pa ako. Weekend work. Happy Monday sa inyo!

Ismaaaaaayl! :D

Walang imposible sa Globe!

2011-09-07T04:11:00.003+08:00

End of billing cycle: August 20 (P2.4k+) --- settled

September 3: PLAN UNBILLED says, Unbilled Charge as of 09/03 is PHP959.05
September 4: A text from 290 as of September 4 says that my bill is only at P1k+.
September 5: Lost network.
September 6: I figured my postpaid line might have been disconnected. Talked with globe via Chat Assist.

Julie: Hi! how can I help you today?
JC: Hi Julie, the chat session got disconnected. Is there any way you could route me to Dyne?
Julie: i apologize for the inconvenience sir
Julie: however we do have limited access to transfer a conversation
Julie: let me continue in assisting you
Julie: for me to view the details of your last conversation may i have your mobile number and email add?
JC: Mobile: 0917xxxxxxx
JC: Email: xxx@xxx.xxx
Julie: thank you for the information
Julie: i believed your request is regarding reconnection of your line
Julie: is that right sir ?
JC: Yes, that's right.
Julie: as i have checked your request for reconnection is on the process
JC: Okay. So were you able to verify my payment?
Julie: sir ,please be advised that your request for reconnection has been forwarded to our support team,
JC: How long does it take for them to complete the reconnection?
Julie: sir please be advised that your account was disconnected due to high usage which is not yet reflected on your bill amounting to php9,059.29
JC: Oh my god, how did this happen?
JC: My previous bill says it's 2,400+
JC: Just recently I received a text message that my bill so far is 1k+
JC: So where did that 9k come from???
Julie: yes sir,as i have checked you have an outstanding balance amounting to 2,456.61
JC: that's true which i just settled.
JC: I've been checking everyday for my bill and it's still 1k
Julie: please be advised that the php9,059.29 ,is not yet reflected on your bill
JC: Why is it not in my bill?
JC: Every day, it increases by hundreds, which is understandable because of my roaming usage.
JC: I don't get why it doesn't reflect everything!
Julie: it will be on your upcoming bill
JC: so 2312's PLAN UNBILLED is inaccurate???
JC: as of September 3, it's just P959.05
JC: and as of September 4, i received a text from 290 saying that my unbilled usage is only P1,075.75.
JC: is that inaccurate too???
Julie: as i have checked your unbilled charges is amounting to 2,382.14 as of 09/07/2011
JC: So how in the world did it sum up to 9k?
Julie: the P 9,059.29 is the amount the usage that was already generated
Julie: however it will reflect on your next billing
Julie: the P 9,059.29 includes your roaming charges
Julie: specifically your roaming internet charges

It's frustating how Globe extorts money from its customers! They don't tell you until you have incurred a humongous amount of money. I admit using 3G from time to time when I'm out and I don't have wifi but that is only because I have a consumable amount at my disposal and I intend to max it out just to get all my money's worth.

For the record, I have been religiously checking my unbilled charges every day to keep track of my usage but apparently, their billing service isn't that reliable. I'd understand if it can't be real-time, but geez, it's been dayssssssssssssssss and the charges still remain hidden!!!

Their chat assist is helpful but sweet bejesus, i got disconnect 5 times! I had to talk to different agents everytime I get disconnected because they can't transfer conversations and they had to get all my personal info over and over and over again!

- end of rant -

In fairness to me, I don't trash-talk or rattle customer service reps. For one, I have plenty of patience to spare and I try to remain as calm and polite as possible. Hehe. :)

ano na ano na ano na? Anonas!

2011-08-26T06:10:00.011+08:00

Like... Hello guys! Like... yeah.

Choz.

Magdadalawang linggo na ako dito sa banyagang bansa at nagbabalak dapat ako nang enggrandeng comeback blog post sa pamamagitan ng isang bijo kaso tinatamad ako mag-edit. Kaya lang dumating na sa puntong masyado nang madaming nangyari kelangan nang idokumento. #ReviewOfRelatedLiterature ganyan.

Ang masasabi ko lang ay, ang gandaaaaaaaaaa dito! pero mas gusto ko bang manirahan dito? sasagutin ko mamaya. (pa-suspense pa amp! --- well ganyan talaga) (kinausap ang sarili)

Galing Maynila, lumapag kami sa Vancouver airport para sa connecting flight namin to Ottawa. Agad agad ko namang hinanap ang mga eyecandies, este, ang immigration para magpa-clear. Matiwasay naman akong nakalagpas, di gaya nung sa Madrid dati, mejo di ko natripan ang immigration dahil parang nangiimbistigang SOCO. tse.

Ang babait ng mga tao. Parang naging kultura na sa mga Canadians ang greeting na "Hey how is it going?" at "Have a good day/night" bilang pamamaalam. Ang sarap pakinggan na sinasagot ang bawat "Thank you" mo ng "You're very much welcome" with matching smile pa. Medyo na-aawkwardan pa ako nung una magsabi ng "take care" lalo na sa kapwa lalaki. Imaginin mo na lang kung cute ang nagsabi nun di ba? "mmkei... you too. :)" (sabay hawi ng bangs, 3 times magba-bat ang false eyelashes mo). PAK!

Dumating kami sa Ottawa 3am na ng Lunes! 5 hours pa ang binyahe from Vancouver. Tapos pasok na rin kaagad ng 9am. For some reason di talaga ako na-jetlag. Parang wala lang. Meynteyn lang. So meet and greet na sa office. Wala pa yatang bente ang bumubuo sa kumpanya, bawat isa may kanya kanyang room. Medyo nalito lang ako nang very very light sa lunch room namin kasi parang ano ba to warehouse ng softdrinks at kape? ano ba to meron bang panic buying na naganap? bakit may hoarding? Ang dami nilang kung ano ano. Nung sinabi samin na it's free for all, medyo napanatag naman ako. Ang pagkapanatag ko ay parehas nung pagkapanatag ni Carmina Villaroel sa Lactum. ganon.

Kain dito kain doon. Lahat dito sa office ay mga foodies. Karamihan ay nakatikim na ng adobo. Nakakaaliw kasi ang boss ko ay Pinoy na lumaki sa US pero pinagmamalaki nya mga Pinoy food dito. Nakakaaliw din ang boss ko kasi halos wala na kaming ginastos sa unang linggo namin dito. Libre nya lahat. Ipinagdadrive pa nya kami kung san man namin gusto pumunta. O edi kami na. LOL. Nakakaaliw din sya kasi lahat ng mga kinainan namin eh Asian restaurants. Andito na nga kami sa Canada, puro Asian pa rin ang kinakain. hahaha. Di ko naman masuggest na purgang purga nako sa Asian cuisines na pansit siomai sushi etc. kasi nga libre. Choosy pa ba ako? Lurks.

Pinakilala din sa amin ni bossing yung isang pinoy family dito na nagturo samin kung pano mag-commute gamit ang city bus. Ang bait din nila. Kahapon tinry namin mag-city bus. Ang sistema eh kelangan iresearch mo pa sa internet ang mga sasakyan mong bus number para makapunta sa destinasyon mo. pati na rin ang sked ng bus at kung saang bus stop. daming requirements di ba? bibili na lang ng ulam sa grocery kelangan ko pang mag-abala sa ganon? ulam lang? ulam? (reklamador). Oh edi sakay na kami, sabay abot ng $5 bill. Tinignan kami ng bus driver parang nangungusap ang kanyang mga mata na parang gusto nyang sabihing "Ano yan? Ano meron? Ano ganap?", sabi ko... "uhm, we're going to Walmart", sabi nya... "this is bus #3, this is not gonna go to Walmart", sabi ko... "yeah i know that, we're gonna get off at Prince of Wales/Baseline street", sabi nya... "you have to give me the exact fare... where are you from?", sabi ko... "we're from the Philippines", sabi nya... "don't they have buses in the Philippines?!" aba aba aba imbey! kung ipasyal ko kaya sya sa EDSA at Commonwealth avenue? sabi ko, "uh yeah, but they accept bills and give the change back", sabi nya, "well... this is North America. we don't do that here. anyway, never mind, you don't have to pay since you're tourists." WIIIIN! infairness kay ateng bus driver (yes babae sya) nilibre nya kami. Nung pabalik na kami, na-stress pa kami lalo dahil naiwanan kami nung bus na dapat sasakyan namin so nagtaxi na lang kami.

Ang hirap mag-commute ha.

Sinubukan na rin namin kumain sa Burger King at McDo dito. Binida bida kasi ni boss na merong McRib (rib steak) sa McDo so kami na ang naatat para tikman. Waley. Waley. Waley ang McRib. Ang coke zero naman sa BK ay lasang sabon. Ang sprite, lasang lumang karton. hahaha. Buset.

Despite the disappointment in our fastfood experience, mabubusog ka naman sa mga shirtless joggers all around the city. Maliban sa daanan ng kotse, merong sariling daanan ang mga nagbabike, nagjojog at naglalakad na talaga namang nakakatuwa --- yung mga nagjojog. CHOS. mag-bike nga ako one time para maka-sight ng yummy. CHOS ulit.

Tungkol dun sa tanong kung gusto ko bang manirahan dito? Sa ngayon, parang hindi. Maganda mag-raise ng family dito kasi libre ang eskwelahan, libre ang ospital, at talagang alagang alaga ka ng gobyerno. Pero since wala naman akong pamilyang binubuo, mas gusto ko pa rin ang Pilipinas sa kadahilanang napaka-unique na "there's no place like home". Parang di ako "belong". May ganong feeling. Ang arte di ba? Hahaha. Kung kumikita naman ako ng ka-level ng mga Canadian sa Pilipinas, bakit pa ako lalayo di ba? Tsaka para kasama ko lagi si Baaboo. hehehe. ayiiiii!

Sa ibang balita, ang pangit ng week na 'to dahil na-strain yata ang abdominal muscles ko from my workout nung weekend kaya buong linggo akong namimilipit sa sakit. Kala ko nga madededo nako nung Tuesday dahil umabot sa chest ang hapdi at kirot ang dulot saking damdamin. Apat na araw kong ininda iyon, pero ngayong araw, bigla na lang syang nawala. walang pasabi. Hindi ako na-warn. Walang memo. Pero ok na yun.

Anywayyyyyy, pasensya na at wala akong masyadong naiblog ha? Nahiya naman ako at maiksi lang ito. Enjoy the weekend! Punta ako Toronto bukas, sa Monday na ulit ang balik. Yahooooooo! Try ko magblog........ yung mahaba-haba naman. lol.

Take care.............. garnier!

Dear Baaabooo

2011-08-15T00:00:00.003+08:00

Dear Baaabooo,

Happy 10th Monthsary! Weeee! As of this moment, I'm up in the air with no internet connection, probably sleeping, or watching True Blood, Royal Pains, and Chuck, or reading Game of Thrones, so I scheduled this blog post to greet you Baaabooo ko.

Lagi kang mag-smile-smile ha? Iwasan maging sad or sumimangot ha? Pag sad ka, sad din ako eh. :( Don't worry about me kasama ko naman si MugenBear and JBear and yung rosary na pinadala mo. I'll always pray for you Baaabooo. Sana wala ka masyadong magiging problema sa office, wag mo nalang pansinin ang mga BV sa office nyo. Always stay optimistic. Sabi mo nga, grace under pressure. :)

Sana pumayag ka nang magout-of-town with Papa Rocco, Papa P, Papa Fox, Papa Dingding etc etc. Hehehe. Para naman maiba... :D And oh, take lots of picture of your planned Bicol Express journey ha? Sana matuloy yun.

Get enough rest lagi, don't forget to take your vitamins too. Sleep at least 6 hours a day and always eat on time para maganda lagi ang mood mo. :D Hmmm... ano pa ba? Lagi mo ako i-kiss kina Baby Lenin and kay Mama. I love them both! :)

Yun lang Baaabooo! Always remember smile-smile like this... :D :D :D

Happy Monthsary! I love you very very much! Mwaaaaaaaaah!

Baaabaaa

Ang Pagbabalat ng Hipon

2011-07-27T15:54:00.000+08:00

Dahil may humingi ng demo kung pano ang pagbabalat ng hipon sa previous post ko, eto na sya. Pero babala sa manonood, hindi ito kauunlad ng buhay hahahaha! Baka mainis lang kayo dahil epic fail ang pagbabalat ko dito. LOL.

random facts: ways i eat my food

2011-07-12T08:00:00.001+08:00

I don't know if there's a psychological explanation as to why I do things in an interesting manner... like, eating my food. Mga example below:

1. Lahat ng pagkain na square or rectangle or kahit na anumang parang may border ay dapat kainin muna ang gilid bago ang gitna. Tinapay, spam, luncheon meat, etc...

2. I usually don't drink water until my plate is empty. Nung bata pa ako, hindi ko talaga ginagalaw ang baso ko kapag di pa ako tapos kumain. haha. Pero ngayon, lalo na pag uhaw, naiinom ko na ang half-glass of water. :D

3. Sa chicken feet, magsstart ako sa parang thumb nung manok hanggang dun sa kalingkingan tapos huli yung gitnang parte na parang "palm" na.

4. Sunny side up egg. Egg white first before egg yolk. item #1 applies kasi pinapantay ko yung egg whites pag kinakain... hehehe.

5. Fastfood burger-fries-coke meal. Fries first, tapos magiiwan lang ako ng konti mga 3-5 pieces, tapos uubusin ang burger. Ang purpose ng natirang fries eh para ma-neutralize ang strong after-taste ng burger. Yan eh paniniwala ko lang. haha. Then lastly, ang softdrinks.

6. Di ako sobrang palakain ng gulay. Sakto lang... Kaya pag may gulay ang ulam, ilalagay ko sila sa iba't ibang regions ng plato na may kanin. Dapat nakaspread out. Bawat subo, isa o dalawang gulay lang. Pinaka-ayaw ko sa mga ulam na may gulay ay chopseuy! dahil puro gulay sya!!! nahihirapan ako magspread out. lols.

7. Ang hipon ay kelangan ko munang balatan lahat gamit ang spoon and fork bago ako magsimula kumain. Para tuloy tuloy na. hehehe. Gusto kong ishare ang technique na aking namaster sa pagbalat ng hipon... Una, tanggalin ang tail, tapos ang head. Di ba meron hard na parang mejo flat cover after the tail, you can remove easily by pinning the body using your spoon and then use your fork to scrape that area from the body. Then, cut through the middle using one of the outer tines of the fork from head to tail --- eto yung sa back part ng shrimp. Once done, flip the shell over to the little tiny feet, use your spoon again to hold the shrimp into place. make tusok the laman and pull it out. taraaaaaan! (hayyyyy, kahirap! hahahaha!)

8. Candy. Kelangan matunaw lang siya sa bibig. Bawal kagatin! Lalo na pag dynamite kasi may surprise na chocolate sa loob. lol.

9. While I'm ok with ketchup as a condiment for lumpia, pero I just love it if there's vinegar with minced garlic. Sarap!

10. Pero nothing beats a crispy galunggong. Masarap sya pag pinaksiw muna sya.. tas yung mga natirang paksiw na galunggong eh piprituhin the next day? Ay 'day! Bungga lang!

Naisip ko lang while having breakfast. lols.

Goodmorning! :D

kung ano ano lang #5

2011-07-05T01:14:00.002+08:00

grabe, hindi naman ako puyat o pagod pero sabaw na sabaw ako ngayong araw. ewan ko ba... baka kasi 8 hours lang tulog ko ngayon? (o sorry na ganyan talaga nila-lang ang 8 hours hahaha). simula nung lumipat ako ng trabaho at work-from-home (wfh) na lang, naging tradisyon ko na ang matulog ng 10-12 hours. kung magkakatawang-tao ang salitang batugan, ako na yun. meron pa ngang isang beses, na-late ako sa trabaho dahil nagoversleep ako. pano ako nale-late kung wfh lang naman ako? eh kelangan ko kasing mag-email sa boss ko na "o boss, trabaho nako, kbye". lols. parang ganyan. eh na-late ako ng gising. sinabi ko na lang na di ako maka-konek sa internet. o ha? haneeeeeeep! AKO NA!

nakakatamad mag-isip kasi tapos isusulat or whatever. gusto ko magsasalita lang ako nang magsasalita. oh bakit di na lang ako nag-artista? ganda puhunan dun teh. alindog lang ang meron ako. CHOS. juskolord, kabahan naman ako sa mga salitang namutawi sa blog entryng to.

maiba ako...

ayoko... ikaw na lang maiba.

chos. labo? hahahahah!

kakalipat lang namin sa isang apartment kasi may pinapagawang bahay, so baka nexshir lumipat na naman kami. on-going pala ang The Bedroom Project ko. ididisenyo ko ang kwarto ko. pero dapat sa bagong bahay to kasi dito sa apartment panira ang pagka-brown ng sahig, di tuloy sya swak sa idea kong minimalistic room na puro dark wood/grey/white ang theme. pero unti unti ko nang kinukuhanan ng gamit para paglipat, sakto na! hehe. parang ganito:

www.neathome.net

GOOD LUCK! hahahahaha! so far meron na akong kama. mamamaslang pa ako ng oso para gawing carpet. joke lang po, PETA.

namumuti at nangangayayat ako. (walang konekson sa previous sentences) haha gusto ko lang sabihin. ni walang UV rays ang nanunuot sa balat ko dahil dito lang ako sa bahay talaga at nagkokojic soap pako edi mas lalo. HAHAHAHA! hindi naman ako vain masyado. in-advice lang yan ng derma ko. oh AKO NA ULIT! lols. kaya naman ako nangangayayat ay dahil hapon na ako nagigising. kakain ako ng lunch tapos konting meryenda tapos hapunan na. so kung talagang tutuusin at bubusisihin at talagang kikilatisin upang suriin, eh twice a day lang ako kumakain. at ang lunch ko pa minsan eh tira-tira na lang. buti nga wala kaming pets, kundi, baka mahiya pa ako sa kanila na inaagaw ko ang food nila. maygali.

kaya ang solusyon ko jan eh binili ko ang bar na binibenta ni shoti. magbubuhat ako dito sa bahay dahil tinatamad ako bumalik sa gym. hehehe. tapos oorder ako nang oorder ng fastfood. halos isang buwan din ako di kumain ng fastfood ah maynju!

speaking of movies... (speaking of movies??? hahaha wala naman) ang mga waley sa critics reviews na Super 8, Transformers 3 at Green Lantern eh hindi naman ganun ka waley talaga. ako yung tipo ng viewer na madaling i-please. Ang pelikulang kinaisan ko lang naman talaga ay ang Year One ni Jack Black at ang Masikip Sa Dibdib ni Rufa Mae Quinto na talaga namang pinakapangit na pelikula na nagawa sa lahat.

ang super 8 ok naman pero ayoko lang na yung may suspense sa trailer kung ano ba yung kumakalabog dun sa nawasak na tren. syempre reaksyon ng mga tao, hala ano kaya yun? monster kaya yun? si superman kaya? tapos malalaman mong monster din pala, eh parang "ay.... yun na yung lumabas? wala na bang iba jan? pagkatapos ng lahat ng pagpapasabik, nahulaan ko rin pala ang lalabas dun????" yung ganung feeling... yung ganung kahabang feeling. lols.

yung green lantern, nung byernes ko lang napanood. humabol ako guise. ako na yung last na nanood. hahaha. it's not THAT bad. ok naman sya. nakita ko namang naka-underwear si ryan reynolds kaya it's not THAT bad. lol. tsaka maganda si blake lively dun. for the first time, naging kagalang-galang sya sa paningin ko. hahaha.

mas gusto ko ang bagong leading lady ni shia labeouf sa transformers 3. mas ok umarte. sexy pa ng accent. hehe. may storya naman sya kahit papano at hindi katulad ng transformers 2 na puro pagsabog ang naganap. ang hindi ko lang talaga matanggap eh kung bakit sa lahat ng transformers movie pagkatapos ng lahat... takbuhan, explosion, pagbagsak, barilan, eh si Sam Witwicky at ang kanyang leading lady ay MEYNTEYN na MEYNTEYN pa rin??? walang galos? dungis lang ang tinamo nila? aba eh ang husay pala nila. pakiusap ko kay michael bay eh sana wag nang gumawa ng isa pang transformers. si megatron ilang beses nang pinatay!!! ano sya? ipis? PAMBIHIRA!

anyway.

kung ano namang lalim at husay at pagka-intelektwal ng blog ni mugen, ganun naman kababaw, at kawalang kwenta ang mga posts ko. wahahahahaha!

well well well, dont judge me. behind this beauty are some brains. comatose lang. TSE!

Hi Miss...

2011-06-21T16:41:00.000+08:00

Pinoy banats...

Disclaimer: I do not own the video.

I Want Your Love

2011-06-09T03:51:00.000+08:00

Has anybody seen this short film?

I "accidentally" landed on xvideos to check out some sunshiny inspirational videos and chanced upon this short (porn) film. What struck me the most is how it's done which is waaaaaaay different from an ordinary porn flick. You may or may not jack off to it, but I hope you, too, could appreciate its artistic sense. It's a short indie film. Sorta. But it lets you see everything. Hehehe. Sorry to blog about this, it's just the naïve me seeing something new for the first time. lol. :D

This link is NSFW.

Bday!

2011-05-24T23:30:00.003+08:00

Let me establish the fact that the partner is not a mall-goer. He rarely watches movies in cinemas. And he doesn't like high-priced food items on the menu of a fancy restaurant.

Ako lang yata kumakaladkad sa kanya sa mall. Naalala ko ang pinta ng mukha nya dati pag nakikita nya ang mga presyo sa menu at sa kasimple simpleng brip na nabili ko. Pero nasanay na yata sya sa mga kaartehan ko. Isang beses dumaan kami sa mga fine dining restos sa gilid ng Greenbelt 5 at nasabi kong gusto kong itry kumain sa mga ganun. o di ba, social climber na social climber lang? hahaha!

lahat naman ng mga kababawang pelikula na gusto ko eh pinapaunlakan nya naman nang lubos kahit madismaya sya sa kababawan ng pelikula. LOL.

yesterday, he filled half of our day with mall activities! for my birthday. hahaha! dahil sa pamimilit ko sa kanya na manuod ng In The Name of Love ay kasama na rin sya sa aming itinerary for the day. natuwa ako at nagustuhan namin pareho ang movie. muntik na akong umiyak. sya naman ay halos nakatalukbong na sa kanyang jacket. hehe. kyot.

surprise pala 'to kaya di ko alam ang mga plano nya. sobrang saya ko nung nagsimba kami sa church sa Greenbelt. sobrang tagal ko nang di nakakapagsimba dahil usually pumapasok ako sa office the last few Sundays para mag-overtime. very timely din dahil birthday ko at marami akong pinagpapasalamat. :)

after the mass, we headed to Greenbelt 5 and he said, "remember when you said you wanted to try dining in these restaurants? well today's the day." (not verbatim) NKKLK! kaya pala pinasuot nya ako ng polo. mukha yata kasi akong gusgusin pag everyday look ko lang. lols.

at syempre hello? english mode nako sa mga waitresses.. "erm, excush meh, can i take a look at your menu?" ooooooohhhhhh shalaaaaaaaa! inisa-isa namin ang mga restaurants para matignan kung alin ang magandang kainan bilang minsan lang ito sa buhay. chos! agaw eksena ang Baked Oyster Florentine na nakita ko sa menu kaya dito na kami nag-gow for gold!

Promise ang shunga ko lang sa mga utensils. Pano ba kasi walang kutsara. dalawang tinidor at dalawang knives. So ano ba to? Hihiwa lang ba kami nang hihiwa? walang pagsubo ng kanin na magaganap? Ano 'to? Paki-explain.

Ganyang ganyan ang reaction ko. Pero syempre hindi ko na yun pinahalata sa mga waiters bilang social climber nga ako di buh? So ako naman tiis ganda lang kunwari poised na poised. Ang mga ibang tables naman, hello, mga executives ingles nang ingles! at may mga madam na madam na pwedeng jowain para sa kanyang yaman! chos!

Appetizer

Baked Oyster Florentine

This one tastes good especially the burnt part of the cheese. The oyster itself tastes kinda bland though. Baked scallops in Dampa tastes better, in my opinion.

Main Course

Grilled Chicken

Their grilled chicken tastes really good. Don't be fooled by the small serving because it can definitely make you super full!

Seared Ahi Tuna

I've had other Tuna dishes before and what I don't like is the malansa taste of it. But Zuni's Seared Ahi Tuna is deeeeee-lish! Their veggies are equally delicious, I ate all of them!!! :D What you see on top of the tuna are mangoes and tomatoes. Super sarap!

I googled Zuni when I got home and we were so lucky to pick one of the best restaurants in GB5. This place is a must-try and the price is not THAT expensive. I'd even say it's affordable. :D

---
Our night ended with a stroll along the streets of Makati with our favorite KFC crushers. This was definitely one of the best birthdays ever! :D :D :D Thank you Baabaa! I love you! :)

Digression sa Prequel at Sequel ng Prequel ng Wimpy Kid

2011-04-04T00:05:00.000+08:00

(continuation ng Ang Sequel nung Prequel ng Wimpy Kid)

asus. parang di naman madrama ang buhay ko. pag sinusulat ko exage ang drama epek pero parang di naman ako nagdrama masyado in my 23 years of existence. hahaha!

as kids it may be hard for us to understand why bad/unfortunate things happen. i'm glad i chose to follow the rules and be practical rather than taking everything in my hands. just like any other events in our lives, OUR STRUGGLES ARE BOUND TO END. just when we think we hit our lowest low and it seems like there's no hope for us, we are most definitely wrong. i guess it helped that i'm extremely ambitious that i'm naturally full of hope. lols. i get disappointed most of the time but whatever, it feels good to be daydreaming, yeah?

i never dwelt on sad moments coz it ruins my mood, my perception of things, and my relationship with people. i feel like i am missing a lot in life if i'm pissed, or sad, or frustrated, or depressed. imagine people around you having fun, but you can't join them because you're wallowing in all negativity? sometimes it wonders me of other people's emotional state. are they really sad? or do they just like the idea of being sad? IT SUCKS. hahahaha! come on. really? nakaka-stress kaya maging malungkot. tuhmuh?

EPILOGUE:

after more than a decade, tatay ko, ayus na. nanay ko, unstable. lols. nakakalurkey lang ang twist of fate sa buhay nya. wala naman ako hinanakit, dahil... ewan. LOL. eventually kasi parang di nako naging close. parang civil lang lahat. so kung ano man ang trips nila, kiburlah na me. pero ok kami ng tatay ko dahil sya ang nagmamanage sa mga usaping eskwelahan ng tatlong kapatid ko. bumabawi sya ngayon. :)

kung gano ka-strikto ang lolo/lola ko nung high school, ganun naman sila kaluwag nung college. parang pekpek ng pokpok lang sa luwag. hahahaha! i guess nakita nilang dalisay at busilak ang aking puri at dangal. pinagpipilitan nila akong uminom ng alak nung college nako. pag may HS reunion at gagabihin ako, binibigyan pa nila ako ng pantaxi. panatag na ang loob nila dahil inassume nila na natuto nako. yun ang akala nila. charot! syempre natuto naman ako no. mga 40%. choz! they never failed to pray for me lalo na nung college. syempre shushunga shunga ako sa programming bilang hindi ko naman talaga linya yun nung una kaya muntikan nang bumagsak. hehehe. and it feels really good when i hear them say that they're proud of me. imagine, sila ang kontrabida sa buhay ko ng high school di ba? hahahaha! i call them Mommy and Daddy, btw. love ko sila nang major major.

pedophiliacs. ay wala nako balita sa kanila. inisip ko nga dati na sana makita ko sila ulit para magkatikiman, este, makita ko kung gano na sila ka-chaka ngayon! mga ulupong sila! wahahaha! uy infaiirrrr, borta sila that time ha. kaya lang niyurakan nila ang musmos kong isip. lumaki tuloy akong malibog. charot!

tita and cousins. nasa Texas na sila ngayon. :( kakamigrate lang nila nung January and i really wanted to go with them. sabi ko kahit sa luggage na nila ako isilid. nakaranas sila ng financial crisis the last few years and masaya ako na ako naman ang nakatulong sa kanila. love na love ko talaga sila. :D

family sa mother side. ganun pa rin. ang gulo pa rin nila. hehehehe. may mahjong pa rin everyday. na-abolish na ang bingo, pusoy dos, etc. lols.

awa ng Diyos, gumraduate naman ako nang matiwasay. ngayon, turn ko naman para tumulong kela Mommy and Daddy. they're old now. but they're still supportive as ever. all my relatives who have been really generous during the time that i needed help in whatever, i visit them every once in a while to let them know that i don't and i will never forget them and what they've done. i don't earn a lot, but i guess it's enough that i get to let them feel how thankful i am.

wala pa akong ipon until now NKKLK!!! pero di naman ako siguro pababayaan ni Lord dahil sa mabuting dahilan naman napupunta ang mga kinikita ko. ewan ko ba, nasasanay na yata ako na hindi nag-aalala na ma-short ako sa budget dahil alam kong hindi naman ako pinapabayaan ni Lord. lagi syang nagpapadala ng mga mauutangan ko! CHAAAAAAAR! hahaha. joke lang yun ha, baka mamaya akalain nyo umuutang ako talaga sa iba. hehehehe. :D defensive much? LOL.

oh pano, ate Charo? hanggang dito na lang ang liham ko. at kung mapick-up man to ng MMK, pwede lagyan nyo ko ng tatlong leading men? pwede si JM De Guzman (dapat lagi syang naka-smile sakin), Jake Cuenca (ang tanging suot nya lang lagi ay briefs, nothing more, pwedeng less pa), at Gerald Anderson (dapat scruffy look sya dito sa role na 'to. parang sa Catch Me I'm In Love)? Please? I will reprise my role in the story. Madaming kissing scenes at bed scenes. Focus tayo dun sa child molestation pero ako pa rin ang gaganap sa batang ako.

Lubos na gumagalang,

JC

Ang Sequel nung Prequel ng Wimpy Kid

2011-03-31T19:23:00.000+08:00

(continuation ng Prequel ng Wimpy Kid)

ah kaya pala.

wala kasing tumutulong sakin sa assignments at projects. madalas kasi magbrownout samin pag gabi. ako na lang nagsisindi ng kandila at mag-aaral sa may bintana. ngayon naintindihan ko na kung bakit ganun. kung bakit ako lang mag-isa. ngayon naintindihan ko rin na madalas ako lang naiiwan sa bahay. sa iba pala sila tumitira ng droga. hindi tuloy nila nalalaman yung mga nangyayari sakin. hindi tuloy nila nahuli yung barkada nilang tumabi sakin sa kama habang nag-aaral ako. hindi nila narinig ang sinabi nyang "ok lang 'to". hindi nila tuloy kami nahuli na nagsesex. hindi nila tuloy kami nahuling umulit pa sa ibang pagkakataon. bilang siyam na taong gulang, ano ba ang malay ko sa tama at mali? bilang siyam na taong gulang, ano ba ang laban ko? bilang siyam na taong gulang, ano ba namang maulit yung nangyari sakin nung 4 years old pa lang ako? nangyari na yun dati. yung kapitbahay namin sa Maynila. ganun din naman. pamilyar na yung ganung eksena. baka ganun naman kasi talaga dapat maranasan ng isang bata. ewan.

constant pa rin ang paglipat lipat ng tirahan. pero ako na lang mag-isa. maraming kamag-anak ang nag-effort na patuluyin ako sa bahay nila para madisiplina at ma-guide nang husto. lolo at lola ko kasi nasa Maynila pa nagtatrabaho, so pinaalaga nila ako sa kapatid nila. may culture shock pa sa simula dahil iba yung nakalakhan ko sa mother side. para kasing araw araw may burol sa bahay eh. parang pagcor. mahjong, tong-its, pusoy, bingo. sumasali ako dun at nananalo. kaya minsan di nako pinapasali. sayang daw kasi ang Tong na makukuha nila sa mga patron. nagbabasketball na lang ako sa maliit na ring ko sa garden.

nung nalipat ako sa mga kapatid ng lolo, natuto akong magsuot ng tsinelas kahit sa loob ng bahay. ipapako daw kasi nila yung paa ko sa tsinelas pag nahuli akong nagpapaa. nahuli din akong naglalaro ng playstation pag lunch break at after class kaya tinanggalan nila ako ng baon na pera. baon na pagkain na lang.

pagtuntong ko ng first year high school, bumalik ako sa pamilya ko sa mother side. pero iba na ang gawi ko sa buhay. ayoko na yung ingay ng mga sugarol. ayoko na sa makukulit kong kapatid dahil hindi ako makapag-aral. sobrang baba ng marka ko sa klase. pano. ako nagbabantay sa mga kapatid kong nagsisimula nang maging makulit. lahat kasi busy sa mahjong. nanay ko di mahanap kung asan. ay. ilang buwan na pala syang istokwa sa kugn saan saan. so ako na ang hindi busy. umiiyak akong tumawag sa Maynila para kausapin ang lolo at lola ko na palipatin nako sa Tita ko (father side) para kasama ko mga ka-close kong pinsan. hindi ko kasi alam kung estudyante ba ako o babysitter nung mga panahon na yun. nasa tabi ko yung ibang tao sa bahay habang nasa telepono. pilit nila akong pinagse-stay at sinasabing hindi daw ako gusto dun sa kabila dahil magiging pabigat lang ako. hindi ako naniwala. kelangan ko talagang umalis dun.

nasunod naman at nakalipat ako ng bahay. marangya ang pamilya ng Tita ko. yung asawa nya kasi engineer sa Abu Dhabi. may playstation sa bahay. may dance revo. may PC. may roller blades. may katulong. may kotse. may sari-sarili silang kwarto lahat. kapalit ng pagse-stay ko dun, syempre kelangan kong tumulong sa mga gawaing bahay. nakakahiya naman. binibigyan rin ako ng Tita ko ng pinaglumaang damit ng mga pinsan ko. wala akong kabinet. may carton lang akong pinaglalagyan ng lahat ng gamit ko. pag naggogrocery, sinasama din naman nila ako. binibilhan din ako ng chips, mga isa o dalawa. ayus na yun kesa sa wala. masaya ako dito kasi may sistema. kasi may disiplina. kasi natuto akong magpakumbaba. kasi natuto akong mangarap nang matayog. syempre maraming beses na mararamdaman mo na outsider ka. na sabit ka lang. na hindi lahat ng nakukuha ng pinsan mo, eh makukuha mo rin. pero sobrang bait ng pamilyang 'to kaya't mahal ko sila.

di naglaon, nagretire na ang Lolo ko sa Maynila. bumalik na sila sa probinsya at kinuha nya na ako nang tuluyan. di ko akalain na mararanasan ko ang batas militar sa 21st century. ang anumang sabihin nya ay batas sa bahay at sa buhay ko. hindi mo magagawang magdahilan kung ayaw mong makarinig ng "hijo de puta", "pesteng yawa", "walang kwenta" and the likes. hindi naman sya namimisikal. maliban sa isang beses na nalimutan kong i-lock ang gate. halos masira ang pinto ko sa kwarto nung makita nyang hindi locked ang gate. pinagbuksan ko naman at pupungas-pungas pako ng mata. nagsisisigaw na sya at hinatak nya ko sa gate at tinanong kung bakit di ko nasara. sabi ko nakalimutan ko. sinikmuraan nyako nang pagkalakas lakas. halos lumabas ang small and large intestines ko. di naman ako naiyak.

ako rin ang naatasan magpakain ng mga manok nya sa umaga 7AM. at sa hapon 4PM. literal na amoy tae yung mix nung feeds. kakamayin mo yun dapat. na-master ko na ang teknik sa pakikipagpatintero sa mga tandang maiwasan lang na matuka. lampas animnapu ang bilang ng manok sa bakuran namin. mahal na mahal yun ng Lolo ko. pag gabi, pag may kakaibang tunog kang naririnig galing sa bakuran, kelangan lumabas at icheck kung ayus lang ba mga manok. isang beses hinayaan ko lang yung pagaspas na narinig ko. pagkaumaga, natagpuang patay ang tandang. sumabit kasi sya sa isang kahoy habang nakatali yung paa nya dun. pinagalitan na naman ako at ako yung naghukay at naglibing dun sa manok. mas mahal nya talaga ang mga manok nya.

bilang teenager, lahat ng posibleng rason ng pagrerebelde ay meron ako. pero ayoko lang. kung maglalayas ako, san ako pupunta? ano kakainin ko? pano ako mag-aaral? gunggong na nga ako sa bahay, gagawa pako ng isa pang katangahan. di bale na. di naman ako alipin dun. may mga inaatas lang sakin na mga responsibilidad. mga 87 yata ang responsibilidad ko. biro lang. di ko na binilang. ganun ang paraan ng lolo ko kahit sa mga anak nya. saka, nakakapag-aral ako nang maayos dun. may typewriter din dun. tahimik. maliban sa tilaok ng manok. at tahol ng aso. at huni ng mga kuliglig. at ang malakas na hilik ng lolo ko. tahimik na yung iba. oo.

Itutuloy.

Ang Prequel ng Wimpy Kid

2011-03-30T23:05:00.001+08:00

Sobrang close ako sa parents ko nung bata ako. Ang eskwelahan ko nung grade 2 ay sa Jose Rizal Elementary School sa Pasay. Umuuwi ako sa bahay ng lola ko sa Ignacio St. since malapit lang sa school. Sinusundo ako ng tatay ko gamit ang motor nya pauwi sa inuupahan naming bahay sa San Andres Bukid. Pag hindi ako nasusundo, asahan mong hahagulgol ako hanggang sa pagtulog. Tatay ko nagtatrabaho sa Motorhaus. Nanay ko yata nagtatrabaho nun sa Masagana. Pero nung mga panahong Grade 2 ako, nagtetrain syang maging Japayuki sa agency ng landlady naming tibo. Ay. So since tibo sya, half-landlord half-landlady sya. May syota din syang Japayuki. May ultraman silang lampshade na sumisindi at namamatay sa pamamagitan ng palakpak. Astig. May Nintendo ako nun. Solo ko lang. Only child eh. Enjoy ako laruin yung binabaril yung ibon gamit yung light gun ng NES habang nakaupo sa bean bag na kulay maroon.

Pag nasa kwarto ako, madalas ako pinapalabas kasi may "meeting" daw sila nina Mama, Papa, at Tita Sally (ang aming half-landlord half-landlady). Maglaro daw ako ng NES sa baba. Pero minsan nagda-darts ako. Pero di ko alam pano laruin. Tinatapon ko lang nang walang poknat sa board para dumikit. Minsan binabawasan ko ng laman ang bean bag. Kakagigil ng styro balls eh.

Lumipas ang taong yun. Nabuntis ang nanay ko!!! Tatay ko ang ama syempre. Di na ako nagulat. Pero nagulat ako na nabuntis sya. Ediba nga magJajapan sya? Nakikita ko pa nga sya nun nagpapractice ng sayaw eh. Ang ending, hindi na sya natuloy. Bumalik kami ulit sa probinsya. Di ko lam bakit. Ang tanging constant sa bawat taon namin ay kelangan naming lumipat ng lokasyon. Di naman kami tulisan para magpapalit palit ng tatambayan. Nag-kinder ako sa Day Care Center sa Purok 3 Baranggay 41 sa probinsya namin. Kalagitnaan ng taon, sa Maynila ako nag-aral. Nung Grade 1, sa Don Juan Amado Araneta Elementary School naman ako pumasok, balik na ulit sa probinsya. Public School 'to. Public School kung saan section 4 ako dahil paunahan pala ang enrollment dun! Swerte mo kung may stage mother ka or stage father. Bibo yung mga yun eh. Atat. O edi enrolled agad ang mga chikiting. Grade 2, nasabi ko na sa taas. Uulitin ko pa ba? O sige, uulitin ko... nasa taas. Hehe.

Grade 3, este, Level 3 na ang tawag dahil private school nako. Hello. Nirekwes ko sa isang lolo ko sa tuhod (sa mother-side) na pag-aralin ako sa private school para makasama ko ang pinsan (father-side) kong may kaya sa buhay. Natapos ang taon, wala naman kaming natanggap na sustento. Wala na palang trabaho mga magulang ko sa mga panahong 'to. Di ko alam bakit. Di ko din alam na required pala yun sa mga matatatanda para mabuhay sila at mabuhay kaming mga anak nila. Speaking of anak, nanganak na pala si Mama. Ang puti ng kapatid ko. Mestizo. Pogi. Edi sya na. Madaming beses ko palang nakikita sa kwarto nina Mama at Papa na may kandila at foil pagkatapos nilang mag "meeting". Bakit kaya sila tahimik pag nagmi-meeting? Sa eskwelahan maingay ang meeting eh. Sumunod pala sa probinsya si Tita Sally. Pinasalabungan pa nga nya ako ng Rain Malt Soda. Di ko nagustuhan. Pinaubos ko sa kaklase ko. Nalasing yata. Ihi nang ihi. Ewan. Ano ba meron sa Rain Malt Soda?

Grade 4, oo grade na ulit, dahil balik Don J ako. Shortcut na yung Don J. Ganun talaga tawag. Section 1 nako kasi mataas naman grades ko. Pero lagi lang akong Top 3 sa klase. Yung Top 1 kasi namin, tita nya yung adviser namin at dun sya sa kanila tumitira. Sya pa nga minsan nagchecheck ng mga tests eh. Yung Top 2 namin, matalino lang talaga sya. Nanakawan ako ng bente pesos. Pinalo ako ng walis ng tatay ko dahil nawala nga. Pinahanap ko sa kaklase ko. Sabi nya, bumili daw ako ng itlog. Anong koneksyon? Edi nadagdagan lang yung nawala sakin na pera? Sabi nya, sira, malalaman natin kung sino kumuha ng bente mo, sabi nya. Bumili ako. Pinatong nya sa plato at pinagulong gulong. Inexpect ko na may lalabas na pangalan. Pero hindi pala ganun. Stinir lang talaga ako ng kaklase ko. Wala na yung bente at nabasag lang yung itlog kakagulong.

Level 5. C'mon. Balik private school kung saan more than anything else, dapat maayos ang penmanship. Pinag-aral nako ng Lolo at Lola ko. Father-side yun. Level 5B ako kasi transferee. Kaso nagbuo sila ng new section. Tawag nila Gem class. Section daw yun ng mga gifted children. Isa isa kaming tinawag sa library para isalang sa ibat ibang test. Parang mutants lang sa X-Men. Nakuha ako. Ako lang yata nakuha sa 5B. Baka sabihin mong, "ikaw na!!!". Hays. Oo ako na talaga! Joke. Biro lang. 'to naman. Masaya sa Gem class. May sarili kaming TV sa classroom. At dun kami sa bagong building. May sarili kaming stockroom. At special ang lesson plan namin. Nanganak ulit si Mama sa taong 'to. At sa unang pagkakataon, di ako nagtransfer ng eskwelahan nung Grade 6. Dun nako nag-graduate. Sa Onyok Velasco gym yata yung graduation namin. Class Adviser ko nung Grade 5 yung naghatid sakin sa entrance ng graduation ceremony dahil hindi dumating mga magulang ko.

Exage. Di naman di dumating. Na-late lang sila ng 30 minutes.

Gumraduate ako. Inantay lang yata ng Lolo't Lola ko na tumuntong ako sa tamang edad para sabihin nila sakin lahat. Tamang edad na yata ang 11 years old. Alam ko na siguro ang right and wrong. May ideya na siguro ako sa morality and ethics and the rules ang gray areas that come with it. Ako na daw ang dapat bubuhay sa mga kapatid ko. Sabi nila, ako daw ang magiging breadwinner. Di yun naturo sa Spelling class namin kaya di ko na-gets. Sinabi nilang adik ang mga magulang ko. Apat na taon na silang nalululong sa droga at malayong makarecover ang mga ito. Si Tita Sally ang nagpasimula ng lahat. Pero nasagasaan sya ng trak nung bumalik sya sa Maynila. Sumalangit Nawa.

Itutuloy.